Maak tijd vrij voor scholing en training. Dat was het belangrijkste advies dat zorgboeren kregen tijdens de workshop die TransForum organiseerde op de Dag van de Zorglandbouw op 21 april. Het advies was er een in een lange rij van kansen, belemmeringen en oplossingstrategieën die werden genoemd tijdens de drukbezochte workshop.
VAN BOER NAAR ONDERNEMER
Een zorgboer is in feite een ondernemer met een ‘nieuw’ product, waarvoor nieuwe kennis en competenties nodig zijn. Hij of zij zal de traditionele focus op (zorg)landbouw moeten verleggen naar innovatie van het bedrijf, en het onderhouden van het netwerk.
Ondernemen in de zorglandbouw betekent ook: onderhandelen met grote partners als zorginstellingen en overheden. Dat is te leren. Dat geldt ook voor voorlichting en productmarketing, en het verbeteren van het aanbod.
Suggesties op dat vlak waren:
- Maak een keuze voor een duidelijk profiel. Specialiseer bijvoorbeeld op autisme of kies meerdere doelgroepen.
- Sluit zoveel mogelijk aan bij de doelstellingen en vragen in de zorg. Dit vereist dat je je verdiept in de vraag. Dan kun je bijvoorbeeld een aanvullend aanbod voor jeugdzorg ontwikkelen, je richten op arbeidsmarkt-toeleidingsbeleid, of crisisopvang aanbieden
- Speel in op trends als de toenemende behoefte aan zorg, interesse voor de natuur, het ervaren van de seizoensritmes, kleinschaligheid of persoonlijke aandacht.
- Bij ondernemerschap hoort ook het in systematisch in kaart brengen van potentiële financieringsbronnen, zoals EU gelden voor plattelandsontwikkeling, participatiebudgetten en franchise formules.
- Om omwonenden, overheden en zorginstellingen te overtuigen, zal de zorgboer zijn maatschappelijke meerwaarde moeten aantonen. Dan wordt de houding "Please in my backyard" in plaats van "niet in mijn achtertuin" (ook wel aangeduid als het NIMBY fenomeen, not in my backyard).
NAAR EEN NIEUWE BEDRIJFSTAK
Zorglandbouw ontwikkelt zich tot een nieuwe bedrijfstak, die zich nog verder moet organiseren. Dat kan door samenwerking met andere vormen van zorg, bijvoorbeeld door naast dagbesteding ook behandeling aan te bieden, toeleidingstrajecten naar de arbeidsmarkt, of samenwerking met opleidingsinstituten. Onderlinge samenwerking is te realiseren door intervisie met collega’s, met meerdere zorgboeren één pakket aanbieden, een vakblad voor kennisuitwisseling, en een informatieloket voor startende zorgboeren. Financiële steun van de overheid is daarbij welkom. Tenslotte is er behoefte aan regie op de keten van client-zorginstelling-zorgboer door een ‘ketenregisseur’, dat kan een bemiddelende organisatie zijn, maar ook een regionaal cluster van zorgboeren of een zorginstelling.
WET VAN DE REMMENDE VOORSPRONG
De zorglandbouw is een nieuw fenomeen, waar de wetgeving niet op is toegesneden. Om een betrouwbare partner te zijn en ondernemers een basis voor hun investeringsplannen te geven, moet de overheid consistent zijn in regelgeving en continuïteit van zorgbudgetten. Maar de verantwoordelijkheden worden lokaal en landelijk nog te vaak heen en weer geschoven. Zorgkantoren zijn slecht bereikbaar en hanteren verschillende strategieën. Bestemmingsplannen en lange wijzigingsprocedures vormen grote belemmeringen, net als de regels over dierziektes die gevaar kunnen opleveren voor cliënten. Om de overheid te helpen, kunnen ondernemers zelf businessplannen ontwikkelen, waarin ook voorstellen voor aanpassingen in wetgeving worden gedaan.
De volledige resultaten van de TransForum workshop zijn te vinden op http://www.transforum.nl/content/view/247/71/lang,nl/
Tijdens de TransForum workshop werd het boekje “Please in my backyard’ gepresenteerd, waarin aan de hand van de “Integrated Care Community’ Parc Hoogveld te Sittard, de mogelijkheden voor realisatie van ‘Integrated Communities’ in het landelijk gebied worden besproken. Dit boekje is als pdf te downloaden op eerdergenoemde website.
Meer informatie over de zorglandbouwactiveiten van TransForum op http://www.transforum.nl/ of neem contact op met Rik Eweg, eweg@transforum.nl
